Biri gelse, nasılsın dese iyiyim diyeceğim yine de. Çünkü hepimizin var mutsuzluğu. Kimse söz etmiyor. Kimi buruşuk kağıtlara kimi word dosyalarına yazıyor. Kimi ceplerine doldurup dolaşıyor sokak sokak. Üstelik elleri de ceplerinde... Hiç şüphesiz hepimizde var biraz mutsuzluk.
Benimki de işte büyüdü koca adam oldu, askere yollayacağız yakında. uğursuzluk çeşmesinden bahtsızlık tasıyla kana kana içmiş gibi at hırsızı bir arkadaş kendisi. Sanki yeryüzündeki tüm merdiven altlarından geçmiş, tüm şemsiyeleri ters açmış, tüm siyah kedileri yemiş gibi uğursuz benim mutsuzluğum.
Issız bir adaya düşecek olsam kendimi bile yanıma almam ama bu mutsuzluk hep yanımda. Ne zaman güzel bir manzaraya bakacak olsam geldi önünde durdu. Bomboş sinema salonunda tam önümdeki koltuğa oturdu. Rüyanın en güzel yerinde uyandırdı hep. Yine de kendisinden haber alamayınca aklıma kötü kötü şeyler geliyor. Çelik'in ateşteyim klibinde giydiği kazak geliyor mesela. Gir kanıma şarkısıyla harun kolçak dansı yapan angela merkel geliyor...
Mutsuzluğumla ikimiz tek bir hayata sığmıyoruz artık. Süper mario olup prensesi kurtarmaktan vazgeçip çıkmak istiyorum oyundan.
Siz de iyisi mi oyunları birinci olarak bitirme arzusundan vazgeçin artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder