Güneş yüzüme vuruyor. Ana hat treninde Ankara'ya gidiyorum. Boş bir tekliyi kapıverdim sabah demlenen ilk çay dönüşü. Nakit param olmamasına rağmen tanımadığım iki yabancı merhamet etti bana dün gece. Mutlu oldum ama bir de buna ağladım. İnsandan ümidini kesemiyorsun bu sürgün yerinde.

Güneş yüzüme vuruyor. Yaşadığımı hissediyorum. Bu anları, bu hisleri çok özleyeceğim. Saçlarımın arasından güneşe bakmayı, gözümü yakmasını ve kışın sırtımı ısıtmasını.