Zamanın dipsiz kuyusuna düşmüşken, çırpınıp ağlamak beyhude ve bir ehemmiyeti kalmamıştır nefes alıp vermenin. Bir at dört nala gitmiyorsa, bir jokey, jokeyliğinden çok şey kaybetmiş demektir. Bir keşişin duaları artık yarım ve ezbereyse, 'Rab! 'beni duy, beni gör, bana ağla' yakarışlarının sonu gelmişse, kepenk kapatan esnaf hüznüyle bir kilit vurulmalıdır o mabede. Yorulmuşsa bir aslan avının peşinden mütemadiyen koşmaktan ve son nefesini vermişse bir savanın orta yerinde inleye inleye, kanun, töre, insanlık belki, her neyse her birimizi birer Atlas çaresizliğinde kamburlaştıran, baştan yaratılmalıdır.
Gugli!
Gugli!
Go away!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder